rafineria egejska

środa, 23 marca 2011

Złote krążki

w końcu
przez chwilę zaznaję szczęścia

za chleb płacę złotem

zastanawiam się

czy stać mnie na więcej

kartkę z księżyca przesyła

pan Twardowski

Zakazany owoc

cierpienie

szaleństwem pląsa

piachem

napełnia usta

ustawiam się

nad przepaścią

nie czuję smaku

po drugiej stronie

kiedy marzenia

przymierają głodem

z letargu budzi się

nadzieja

z upływem czasu

coraz bardziej wątła

chudnie w oczach

licząc kilogramy

ludzkiego zwątpienia

dźwiga ciężar złudzeń

pod ochroną

rościsz sobie prawo do

bezpańskich pozostałości

rasy zapomnianej

których jeszcze

rękami niewinności

do śmierci nie doprowadziłaś

w schronisku poznałem

pewnego przyjaciela

odsiadywał wyrok

za podgryzienie gardła

swojego pana

nie staraj się o widzenie

Operacja Projekt-or x7

Fot: Rafał Muszer

wśród wybuchów

granatu nocy

zadaję ostatni cios
rozpaczy

łuną światła oswajam
mosty obojętnych myśli

na pierwszej linii frontu

o świcie obwieszczę

kapitulacje roszczeń

wymyślono słowo przepraszam

śmierć
stała się bardziej uniwersalna

teraz wiem
dlaczego ludzie umierają
jedni na serce inni żołądek

sąsiad przepraszając rodzinę
pokonał Małysza z okna

doskonaląc zbrodnię

Na mocy krwi

od kiedy

Kain zamordował Abla

zabijam kamieniem

własne myśli

składam zadośćuczynienie

jestem Ablem

mam sześć tysięcy lat

żyję –

List do Poety

nie będę samozwańcem

nigdy nie nazwę się wieszczem

jestem poezją odkryj mnie

zastygnę wiecznym atramentem

z szat obłudy obnaż

nieponazywane nazwij

krwawiące wierszem zaszyj

sen o czymś lepszym w życie wmieszaj

postaw pieczęć

Gdy mówisz po prostu bądź

dziś

zamykam

w wieczność

dotyku spragniony

stawiam pieczęć

obecny duchem

w po ponad czasie

wypełniam pustkę

na nieśmiertelnie

bilans

rozłożyłem życie

na śruby i podkładki

brakuje sprężyny

odbicia

przyszłość

coraz bardziej

w butelkach przeliczam

długi

topię w setkach

Alkoholowa prowokacja

Fot: KMC

tonąca korona rzeczpospolitej

zrodzi kolejny mit o

potworze wyłaniającym się

z pijanego morza

przy stole

gardłowo ktoś śpiewa

jeszcze polska nie zginęła

poniedziałek, 21 marca 2011

w oczekiwaniu na odwilż

tej zimy

wcześniej wyniosło

się życie

nagie gałęzie

biją w szybę

przypominając o istnieniu

wspierając się krzykiem

wypełniam pustkę

łomotem

zziębniętego serca

Matematyka wyższa

kiedyś

nie miałem pewności

czy jest nas dwóch

czy może jeden

co do trójcy ś.

trzech w jednym

jeden w trzech

skończyłem studia

z tytułem

wróg naiwności

na bruku

zwą mnie macho

nie liczę na nic

Szymborska musi być szczęśliwa

na forum dostała dwa wiersze

ja bezlitośnie w pysk

życie nie pieprzy się ze mną

co najwyżej

liczę na nekrolog

żył lat 43

poniedziałek, 7 marca 2011

notatka z frontu

w szkarłatnej szacie ociekających ust

słodkim kłamstwem

rozstawiasz

roszady z chwiejącym murem

zdradzone wody
pustoszą fosę

w poczuciu bezpieczeństwa

ignorujesz trwogę

drżyj

nadchodzę z wojskiem

arka

buduję arkę

uszczelniam wiarę

wkładam

po dwie żywe myśli

w zbolałą skrzynię

pozostałości

dryfuję na powierzchni

stery trzymają kurs

tęsknie osiadam

na górach Ararat

każdy ma cierń w ciele

Goliat

zakłada zuchwalstwa

pancerz

naprzeciwko

ustawiam się

w szyku bojowym

nie wątpiąc

pięć kamiennych myśli

wypuszczam z procy

krwawi czoło

odcinam głowę

miecz pozostawiam

pokoleniom na trwogę

Ucieczka z Alcatraz

kulą u nogi

brzemieniem na kark

wygodna dupa

prób dokonania

dziury w wodzie

ucieczek w nieznane

tworzonych półprawd

mam plan

przepłynę

Głos z pudełka zapałek

kiedy byłem mały

oblewałem samochody

benzyną a nie moczem

matka darła mordę

głupcze

potem była nieskuteczna

kabloterapia

bólem zaciąga

śmierdząca rana

naiwność uczy

nie wkładać

łapy w ogień

w pudełku kilka zapałek

przeciętnych szans

czterdzieści osiem

Po dotknięciu towar uważa się za sprzedany

łykam

garściami życie

po spożyciu wydalam

nie wszystko kwitnie i pachnie

łapczywie kuszę się

na następny

opakowanie informuje

przeterminowany

pod śmietnikiem

mała gromadka

ustawia się na zeszyt

czterdziesty czwarty

mam szanse

na apetyt

Egejskie popioły

obraz: Beata Bieniak

nie mam nikogo
do kochania

jutro kupię
ptaka

zamknięty
nie odleci w morze
z łez
wyrzucę klucz

niech tonie
w pragnieniu

księga życia

ukazał nam Bóg
w jakim grzęźniemy błocie
zanurzeni po szyję

rozpacz dół kopie
wiatr dokarmia piachem
budzi sumienia

czuję na głowie
zasługę cierni
odpuszczam winnym

po trzech dniach
wyjdę z grobu

na ponowne zmartwychwstanie

wtorek, 22 lutego 2011

Z wiatrem

kiedy byłem chłopcem

puszczałem bańki mydlane

w miarę dorastania pękały

dziś wiem że to miłość
przegrywa w konkursie
na najpiękniejsze

Na twarzy

zmęczenie

rozbiło obozem

pieskie życie

otworzyło kratery

słonej lawy

wyżłobione wąwozy czasu

szukają pochlebstwa

na przemijanie

płynę jak rzeka

tylko w jedną stronę

niedziela, 6 lutego 2011

Jakby nigdy nic

zapłakało niebo

zaszkliły się spojrzenia

wichry rozbiły ciszę

powaliło drzewa

wątłe ramiona

niedowierzanie

śmierć

wciąż króluje

kiedy zatęsknisz

do dzieła swoich rąk

będę tu

dwa metry pod ziemią